روش صحيح زندگى كردن را به ما بياموزد ، و آدميت را به‌ما تعليم بدهد . هر انسانى چنين نيازى دارد و البته در مورد يك طلبه علوم دينى و يك عالم روحانى اين نياز بسيار جدىتر است آن روزگاران چيزى به نام درس رسمى اخلاق در حوزه وجود نداشته و رسم نبوده است الا در موارد نادر اما شخصيّت‌هاى برجسته اخلاقى در سطح مرجعيت و اساتيد و بزرگان حوزه زياد بودند . معلمان اخلاقى بودند كه بدون اينكه درس رسمى اخلاق داشته باشند براى همگان به عمل ، اخلاق را درس مىگفتند مرحوم آيت اللّه حاج شيخ عبد الكريم حائرى مؤسس و مرجع عصر يك استاد ترك هوى و ترك تعيّن بود حاج شيخ محمّد تقى بافقى يك نادره در زهد و تقوى و عبوديت به شمار مىرفت ، ميرزا محمّد كبير قمى به راستى يك ولى خدا بود حاج سيد محمّد تقى خوانسارى از خدا مىترسيد و از هوى مىگذشت حاج شيخ مهدى پايين‌شهرى را شهر قم قبول داشت و حجت اسلام بود . مرحوم آيت اللّه بدلا در مورد ايشان مىفرمايد : « آقاى شيخ مهدى پايين شهرى يكى از بزرگترين علماى عصر خود بود و قبل از مرحوم [ آيت اللّه العظمى ] آقا شيخ عبد الكريم حائرى [ يزدى ] در مجامع علمى مطرح بود . آقا شيخ مهدى شخصيتى ممتاز و صاحب كرامات بود كه زبانزد عوام مردم قم بود و نماز ايشان مورد توجه مردم بود . « 1 » حضرت علّامه گذشته از استفاده‌هاى علمى از اساتيد بزرگ حوزه علميه قم از مرحوم آيت العظمى سيد محمّد تقى خوانسارى رحمه‌الله و آيت اللّه حاج شيخ مهدى پايين‌شهرى استفاده اخلاقى كردند . ايشان در اين باره مىفرمايند : « مربى اخلاقم مرحوم شيخ مهدى پايين‌شهرى بود و آية اللّه سيّد محمّد تقى خوانسارى رحمه‌الله كه روزها خدمتشان مىرسيديم و با اخلاقشان تربيت مىشديم نه با حرفشان » . « 2 »

--> ( 1 ) . هفتاد سال خاطره از آيت اللّه سيد حسين بدلا ، ص 85 . ( 2 ) . همان مأخذ .